Bahri’nin bir kuş türü olduğunu çok az kişi bilir. Suya bağımlı ilk bakışta ördeğe benzer bir kuştur. Çoğumuz gördüğümüzde ördek sanırız. Adı bile yoktur. Kimse tarafından fark edilmeden yaşar gider. Ancak öldüğünde anlarız yaşadığını, nefes aldığını. Birçok aile oğluna isim olarak koyar da bilmez, uçmak için doğan bu kuşun, yaşayabilmek için suya bağımlı olduğunu. Bilseler uçmak için can atarken, uçmak için deli olurken, suyun üzerinde kalmak zorunda olduğunu, çocuklarının kaderi benzemesin diye vermezler bu ismi.
Burası yoksul bir mahalle. Balkonlarına, pencerelerine kuşlar gelip kirletmesin diye korkuluk yerine poşet asar insanlar. Çocukların yaşarken isimleri yoktur burada. Her şeyi yapmak yasak, hiçbir şey yapmamak serbesttir. Uçmak ister, uçmak için can atar buranın çocukları. Ayakları çamurlu suya saplanmıştır, uçamazlar. Kimi yaşarken K. olarak bilinir. Kimi B. İsimlerindeki harfler bile tamamlanmaz. Yaşarken fark etmeyiz nefes aldıklarını. Ancak gazeteye üçüncü sayfaya haber olduklarında anlarız.
Sabah kalktığında kahvaltısı hazırdı. Masaya oturdu. Omlet tam istediği gibi olmuştu. Beyaz peynir, bal, reçel, zarı soyulmuş domates, salatalık, her şey tam istediği gibiydi. Taze sıkılmış meyve suyu tam istediği kadar soğutulmuştu. Çay sanki biraz erken hazırlandığından soğumaya başlamıştı. Soğuk çaydan nefret ederdi. Birden gürledi. ‘’Çabuk bu çayı değiştirin.’’ Hizmetliler telaşla koşuşturdu. Masanın üzerindeki Hakimiyet gazetesini aldı. Öylesine göz atıyordu. Sayfayı çevirdi. Gözüne bir haber ilişti.
On bir yaşındaki konuşma ve zihinsel engelli Bahri Baştankara, elindeki bir lirasını almak isteyen K. ve D. İsimli uyuşturucu bağımlısı iki genç tarafından bıçaklanarak öldürüldü. Polis talihsiz çocuğun bir lirasını avucunda sımsıkı tutup vermediğini, bu yüzden öldürüldüğünü açıkladı. Olaydan sonra yakalanan K. (15) ve D. (16) gözaltına alınarak tutuklanmak üzere mahkemeye sevk edildiler.
Okuduğu haberden rahatsız olmuştu. ‘’Düzen iyice kayboldu. Serseriler her yerde.’’ Diye geçirdi içinden. Gazeteyi katladı. Çayı gelmişti. Bir yudum aldı, omletinden bir çatal. Tadını almak için ağzında tuttu bir süre. Yüzünde bir tebessüm oluştu. Bahri’yi unutmuştu bile.
Burası yoksul bir mahalle. Balkonları kirlenmesin diye camlarına korkuluk diye poşet asarlar. Yaşarken çocukların isimleri yoktur burada. Öldüklerindeyse ancak birkaç dakikalığına isimleri anılır. B. Bahri olur. Kim bilir K. ve D. onlar ne zaman Kartal ve Doğan olurlar birkaç dakikalığına?
Kuşlar buraya fazla.
Çetin Zor
